Herpes zoster - Półpasiechttps://pl.wikipedia.org/wiki/Półpasiec
Półpasiec (Herpes zoster) to choroba wirusowa charakteryzująca się bolesną wysypką skórną z pęcherzami, ograniczoną do jednego obszaru ciała. Zazwyczaj występuje w postaci pojedynczego, szerokiego paska po lewej lub prawej stronie tułowia lub twarzy. Dwa‑cztery dni przed pojawieniem się wysypki może wystąpić mrowienie lub miejscowy ból w tej okolicy. Niektórzy pacjenci mogą mieć jedynie gorączkę, ból głowy lub odczuwać zmęczenie, nie rozwijając typowej wysypki. Wysypka zwykle goi się w ciągu 2‑4 tygodni, jednak u niektórych osób utrzymuje się przewlekły ból nerwów, który może trwać miesiącami lub latami – jest to stan zwany neuralgią popółpaścową (PHN). U osób ze słabą odpornością zmiany skórne mogą pojawiać się na większych obszarach. Gdy opryszczka obejmuje oko, może dojść do utraty wzroku. Szacuje się, że około jedna trzecia ludzi zachoruje na półpasiec (herpes zoster) w ciągu życia. Chociaż choroba występuje częściej u osób starszych, mogą na nią zachorować także dzieci.

Ospa wietrzna, zwana także ospą wietrzną, pojawia się po pierwotnym zakażeniu wirusem, najczęściej w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania. Po wyleczeniu wirus może pozostać uśpiony w komórkach nerwowych przez lata lub dziesięciolecia, a następnie ulec reaktywacji. Półpasiec (herpes zoster) rozwija się po reaktywacji uśpionego wirusa ospy wietrznej. Wirus przemieszcza się wzdłuż włókien nerwowych do zakończeń w skórze, tworząc pęcherze. Podczas epidemii półpaśca (herpes zoster) kontakt z wirusem ospy wietrznej znajdującym się w szczepionkach (blistrach) może wywołać ospę wietrzną u osoby, która nie przebyła tej choroby.

Do czynników ryzyka reaktywacji uśpionego wirusa zalicza się podeszły wiek, osłabioną odporność oraz zakażenie ospą wietrzną przed 18. miesiącem życia. Wirus ospy wietrznej i półpaśca nie jest tym samym co wirus opryszczki pospolitej, choć oba należą do rodziny wirusów opryszczki.

Szczepionki przeciw półpaścowi (herpes zoster) zmniejszają ryzyko zachorowania o 50‑90 % oraz obniżają częstość występowania neuralgii popółpaścowej. Jeśli jednak pojawi się półpasiec (herpes zoster), leki przeciwwirusowe, takie jak acyclovir, mogą ograniczyć nasilenie i skrócić czas trwania choroby, pod warunkiem rozpoczęcia terapii w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki.

○ Leczenie
Jeśli zmiany szybko się rozprzestrzeniają, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem w celu rozpoczęcia leczenia przeciwwirusowego. Wymagane są zarówno leki przeciwwirusowe, jak i środki przeciwbólowe na nerwobóle. Należy odpoczywać i unikać spożywania alkoholu.
#Acyclovir
#Fancyclovir
#Valacyclovir

#Gabapentin
#Pregabalin
☆ W wynikach badania Stiftung Warentest 2022 z Niemiec poziom zadowolenia konsumentów z ModelDerm był tylko nieznacznie niższy niż w przypadku płatnych konsultacji telemedycznych.
  • Pęcherze półpaśca na szyi i ramionach
  • Półpasiec ― Dzień 5; Jeśli leczenie zostanie rozpoczęte, objawy choroby zwykle ustępują około pięciu dni później.
  • W przypadku rozległego półpaśca, jeśli leczenie przeciwwirusowe zostanie opóźnione, pacjent może cierpieć z powodu bolesnych pęcherzy przez dłuższy czas.
  • Półpasiec może powodować blizny, które utrzymują się przez długi czas, nawet po ustąpieniu wirusa opryszczki z organizmu.
  • Gdy czoło jest dotknięte, często towarzyszy temu ból głowy. Gdy zmiana obejmuje okolice nosa, warto sprawdzić, czy wzrok jest prawidłowy.
  • Ten przypadek pokazuje typowe występowanie półpaśca w skórze.
  • Półpasiec ― Dzień 1
  • Półpasiec ― Dzień 2
  • Półpasiec Dzień 6 ― Strupy i blizny mogą utrzymywać się przez ponad miesiąc, chociaż zmiana chorobowa już nie postępuje.
  • W późnym stadium półpaśca strupy oraz rumień mogą utrzymywać się dłużej niż miesiąc.
  • Półpasiec może pozostawić blizny, nawet po wyleczeniu.
  • Półpasiec – blizny
References Herpes Zoster and Postherpetic Neuralgia: Prevention and Management 29431387
Półpasiec, wywołany reaktywacją wirusa ospy wietrznej (Varicella‑zoster virus), dotyka rocznie około 1 miliona osób w Stanach Zjednoczonych, a ryzyko w ciągu całego życia wynosi 30 %. Osoby z osłabionym układem odpornościowym są znacznie bardziej podatne na rozwój półpaśca, którego objawy zwykle zaczynają się od złego samopoczucia, bólu głowy i łagodnej gorączki, po czym na kilka dni przed pojawieniem się wysypki występują charakterystyczne dolegliwości skórne. Wysypka, zwykle ograniczona do jednego obszaru ciała, w ciągu tygodnia do dziesięciu dni przechodzi od przezroczystych pęcherzy do strupów. Niezbędne jest szybkie leczenie lekami przeciwwirusowymi (acyclovir, valacyclovir lub famciclovir) w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki. Neuralgia popółpaścowa, częste powikłanie charakteryzujące się długotrwałym bólem w dotkniętym obszarze, dotyka około jednego na pięciu pacjentów i wymaga ciągłego leczenia lekami takimi jak gabapentin, pregabalin lub niektóre leki przeciwdepresyjne, a także środkami stosowanymi miejscowo, takimi jak lidocaine lub capsaicin. U osób dorosłych w wieku 50 lat i starszych zaleca się szczepienie przeciwko wirusowi ospy wietrznej i półpaścowi w celu zmniejszenia ryzyka półpaśca.
Shingles, caused by the reactivation of the varicella zoster virus responsible for chickenpox, affects around 1 million people annually in the United States, with a lifetime risk of 30%. Those with weakened immune systems are significantly more prone to developing shingles, with symptoms typically starting with malaise, headache, and a mild fever, followed by unusual skin sensations a few days before the appearance of a rash. This rash, usually appearing in a specific area of the body, progresses from clear blisters to crusted sores over a week to ten days. Prompt treatment with antiviral medications (acyclovir, valacyclovir, or famciclovir) within 72 hours of rash onset is crucial. Postherpetic neuralgia, a common complication characterized by prolonged pain in the affected area, affects about one in five patients and requires ongoing management with medications such as gabapentin, pregabalin, or certain antidepressants, along with topical agents like lidocaine or capsaicin. Vaccination against the varicella zoster virus is recommended for adults aged 50 and above to reduce the risk of shingles.
 Epidemiology, treatment and prevention of herpes zoster: A comprehensive review 29516900
Herpes zoster występuje częściej u osób w wieku 50 lat i starszych, u osób z osłabionym układem odpornościowym oraz u przyjmujących leki immunosupresyjne. Chorobę wywołuje reaktywacja wirusa ospy wietrznej, tego samego wirusa, który powoduje ospę wietrzną. Objawy takie jak gorączka, ból i swędzenie często poprzedzają pojawienie się charakterystycznej wysypki. Najczęstszym powikłaniem jest nerwoból popółpaścowy, czyli utrzymujący się ból nerwów po ustąpieniu wysypki. Czynniki ryzyka i powikłania związane z półpaścem różnią się w zależności od wieku, stanu układu odpornościowego i czasu rozpoczęcia leczenia. Wykazano, że szczepienie osób w wieku 60 lat i starszych znacząco zmniejsza ryzyko półpaśca oraz neuralgii popółpaścowej. Rozpoczęcie terapii lekami przeciwwirusowymi i przeciwbólowymi w ciągu 72 godzin od pojawienia się wysypki może ograniczyć nasilenie choroby oraz ryzyko powikłań, w tym neuralgii popółpaścowej.
Herpes zoster tends to occur more frequently in people aged 50 and older, those with weakened immune systems, and those taking immunosuppressant medications. It's triggered by the reactivation of the varicella-zoster virus, the same virus that causes chickenpox. Symptoms like fever, pain, and itching commonly precede the appearance of the characteristic rash. The most common complication is post-herpetic neuralgia, which is persistent nerve pain after the rash clears up. The risk factors and complications associated with herpes zoster vary depending on age, immune health, and timing of treatment initiation. Vaccination for individuals aged 60 and above has been shown to significantly reduce the occurrence of herpes zoster and post-herpetic neuralgia. Starting antiviral medications and pain relievers within 72 hours of rash onset can lessen the severity and complications of herpes zoster and post-herpetic neuralgia.
 Prevention of Herpes Zoster: A Focus on the Effectiveness and Safety of Herpes Zoster Vaccines 36560671 
NIH
Badania kliniczne przeprowadzone przed zatwierdzeniem wskazują, że żywa szczepionka na półpasiec działa w około 50–70 % przypadków, podczas gdy szczepionka rekombinowana wykazuje skuteczność od 90 do 97 %. W badaniach rzeczywistych wyniki są podobne: żywa szczepionka jest skuteczna w około 46 %, a rekombinowana w około 85 %.
The pre-licensure clinical trials show the efficacy of the live zoster vaccine to be between 50 and 70% and for the recombinant vaccine to be higher at 90 to 97%. Real-world effectiveness studies, with a follow-up of approximately 10 years, were reviewed in this article. These data corroborated the efficacy studies, with vaccine effectiveness being 46% and 85% for the live and recombinant vaccines, respectively.